.jpg?width=930&format=webp)
Intel’in kurucularından Gordon Moore’un gözlemine göre, bir çip üzerindeki transistör sayısı yaklaşık her iki yılda bir iki katına çıkıyordu. Ancak bilim insanlarına göre bu “doğal yasa” artık fiziksel sınırlarına dayanmış durumda.
Yaklaşık yarım yüzyıl boyunca bilgisayar teknolojisi neredeyse şaşırtıcı bir düzenlilikle ilerledi. Transistörler giderek küçüldü, çipler hızlandı ve hesaplama gücü her birkaç yılda bir katlanarak arttı.
Bu sessiz ama istikrarlı ilerleme; daha doğru hava tahminlerinden gelişmiş bilimsel simülasyonlara, gerçekçi grafiklerden yapay zekâya kadar sayısız alanı dönüştürdü.
Bu düzenli artış Moore Yasası olarak biliniyordu.
SORUN “FİZİĞİN SINIRLARI”
Anglia Ruskin Üniversitesi’nden akıllı sistemler ve veri bilimi uzmanı Doç. Dr. Domenico Vicinanza, Moore Yasası’nın sona ermesini teknolojik durgunlukla karıştırmamak gerektiğini vurguluyor. Asıl mesele, transistörlerin daha da küçülmesini mümkün kılan fiziksel varsayımların artık geçerliliğini yitirmesi.
Bu noktada soru değişiyor:
“Otomatik hız artışlarının yerini ne alacak?”
Cevap tek bir devrim değil, birden fazla stratejinin birleşimi.
YENİ DÖNEMİN TEMEL YAKLAŞIMLARI
1. Daha akıllı transistörler ve yeni malzemeler
Mühendisler, transistör tasarımlarını iyileştirerek enerji kaybını ve elektrik sızıntısını azaltmaya çalışıyor. Bu gelişmeler eskisi kadar büyük sıçramalar yaratmasa da, enerji verimliliğini korumada kritik rol oynuyor.
2. Çiplerin fiziksel mimarisi değişiyor
Artık her şey tek bir düz yüzeye yerleştirilmiyor. Modern çipler, bileşenleri üst üste istifleyerek ya da birbirine daha yakın konumlandırarak veri aktarım mesafesini kısaltıyor. Bu da hem hız hem enerji tasarrufu sağlıyor.
3. En büyük kırılma: Uzmanlaşma
Yeni dönemin belki de en önemli özelliği, “her işi yapan tek işlemci” anlayışının sona ermesi:
CPU’lar karar alma ve kontrol görevlerini üstleniyor.
GPU’lar, paralel hesaplama gerektiren grafik ve yapay zekâ işlerinde öne çıkıyor.
Yapay zekâ hızlandırıcıları, çok sayıda basit işlemi eşzamanlı yapmaya odaklanıyor.
Performans artık tek bir çipin hızına değil, bu bileşenlerin ne kadar uyumlu çalıştığına bağlı.
Yapay zeka, tıbbi teşhis, navigasyon ve karmaşık modelleme gibi alanlar hızlı ilerlemeye devam ederken; genel amaçlı performans artışları daha yavaş hissedilebilir.
“PERFORMANS ARTIK BEDAVA DEĞİL”
Uzmanlara göre Moore Yasası’nın sonu, bilişim dünyasını daha dürüst bir noktaya zorluyor. Artık performans otomatik olarak gelmiyor; tasarlanması, gerekçelendirilmesi ve enerji, karmaşıklık ve maliyetle ödenmesi gerekiyor.
